Οι ενδοϋαλοειδικές (ή ενδοβολβικές) ενέσεις είναι μια από τις πιο συχνές και αποτελεσματικές οφθαλμολογικές πράξεις. Με τις ενέσεις αυτές, γίνεται έγχυση φαρμάκου απευθείας στην κοιλότητα του υαλοειδούς (δηλαδή στο διαφανές “ζελ” που γεμίζει το μάτι), ώστε να φθάσει ακριβώς εκεί που υπάρχει το πρόβλημα (στον αμφιβληστροειδή ή την ωχρά κηλίδα), παρακάμπτοντας τα εμπόδια που θα συναντούσε αν δινόταν ως χάπι ή ως κολλύριο.
Οι ενδοϋαλοειδικές ενέσεις χρησιμοποιούνται κυρίως για τη θεραπεία παθήσεων της ωχράς κηλίδας όπως:
- Ηλικιακή Εκφύλιση Ωχράς Κηλίδας (υγρού τύπου).
- Διαβητικό οίδημα ωχράς – Διαβητική Αμφιβληστροπάθεια.
- Οίδημα ωχράς από Θρόμβωση φλέβας αμφιβληστροειδούς.
- Οίδημα ωχράς από Φλεγμονές (ραγοειδίτιδα).
Οι αντι-VEGF ενέσεις έγχυσης (όπως τα Eylea, Lucentis, Avastin, Vabysmo και Beovu) είναι οι πιο συνηθισμένες. Αντι-VEGF σημαίνει “αντι-αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας”. Πιστεύεται ότι ο VEGF πυροδοτεί τη μη φυσιολογική διαρροή και ανάπτυξη των αιμοφόρων αγγείων στην ωχρά κηλίδα, η οποία θα οδηγήσει στην εμφάνιση οιδήματος. Τα αντι-VEGF φάρμακα εγχύονται στον οφθαλμό ώστε να βοηθήσουν ασθενείς με παθήσεις της ωχράς κηλίδας.
Υπάρχουν όμως και άλλες, αρκετές κατηγορίες φαρμάκων και ουσιών που εγχέονται στο υαλοειδές, ανάλογα με την πάθηση που πρέπει να αντιμετωπιστεί.
- Κορτικοστεροειδή (Στεροειδή / Κορτιζόνη): Χρησιμοποιούνται κυρίως για τη μείωση της φλεγμονής και του οιδήματος όταν οι αντι-VEGF παράγοντες δεν επαρκούν στο Διαβητικό οίδημα ή όταν η πάθηση είναι κυρίως φλεγμονώδης.
- Αντιβιοτικά, Αντιμυκητιασικά και Αντιϊικά που χρησιμοποιούνται σε επείγουσες καταστάσεις για την καταπολέμηση σοβαρών λοιμώξεων στο εσωτερικό του ματιού.
- Φυσαλίδα αερίου σε ορισμένες περιπτώσεις αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς ή για το κλείσιμο μιας οπής στην ωχρά κηλίδα. Η φυσαλίδα αυτή πιέζει τον αμφιβληστροειδή στη θέση του μέχρι να επουλωθεί η βλάβη.
Πώς γίνονται οι Ενδοϋαλοειδικές (ενδοβολβικές) ενέσεις
Η διαδικασία διαρκεί συνολικά περίπου 10-15 λεπτά, αλλά η ένεση κρατάει μόλις λίγα δευτερόλεπτα. Γίνεται σε περιβάλλον ιατρείου υπό συνθήκες αποστείρωσης. Η ένεση δεν πονάει. Οι περισσότεροι ασθενείς αναφέρουν μια ήπια αίσθηση πίεσης ή ένα στιγμιαίο “τσίμπημα”. Η διαδικασία είναι πολύ πιο ανεκτή από ό,τι φαντάζεται κανείς.
Αρχικά, τοποθετούνται αναισθητικές σταγόνες (ή μερικές φορές μια μικρή ποσότητα γέλης) ώστε το μάτι να μουδιάσει εντελώς. Ακολουθεί η απολύμανση με ένα ειδικό αντισηπτικό για να προληφθούν οι λοιμώξεις. Γίνεται τοποθέτηση Βλεφαροδιαστολέα που κρατά το μάτι ανοιχτό ώστε να μην ανοιγοκλείνουν τα βλέφαρα κατά τη διάρκεια της ένεσης. Μετά, χρησιμοποιώντας μια εξαιρετικά λεπτή βελόνα, το φάρμακο εγχέεται από το λευκό μέρος του ματιού (σκληρός χιτώνας), σε μια περιοχή που ονομάζεται pars plana, όπου δεν υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού του φακού ή του αμφιβληστροειδούς.
Μετά την ένεση το μάτι ξεπλένεται και ο γιατρός ελέγχει την όρασή σας και την πίεση του ματιού.
Μετά την ένεση μπορεί να βλέπετε κάποιες σκιές ή φυσαλίδες στο οπτικό σας πεδίο. Αυτό είναι το ίδιο το φάρμακο που “κολυμπάει” στο υαλοειδές και εξαφανίζεται σε 1-2 μέρες. Είναι επίσης πολύ συνηθισμένο να εμφανιστεί μια μικρή κόκκινη κηλίδα (υπόσφαγμα) στο σημείο της ένεσης. Είναι σαν μια μικρή μελανιά και υποχωρεί μόνη της. Μπορεί να νιώθετε το μάτι σας σαν να έχει “άμμο” για τις πρώτες ώρες λόγω του αντισηπτικού.
Εάν μετά την ένεση παρουσιάσετε έντονο πόνο, μεγάλη μείωση της όρασης ή έντονη φωτοευσθησία, πρέπει να επικοινωνήσετε αμέσως με τον γιατρό σας, καθώς αυτά μπορεί να είναι σημάδια φλεγμονής ή μόλυνσης.
