Το διαβητικό οίδημα ωχράς κηλίδας προσβάλλει περίπου το 30% των ατόμων που πάσχουν από διαβήτη για πολλά χρόνια και αποτελεί την κύρια αιτία έκπτωσης της όρασής τους.
Πρόκειται για μια σοβαρή επιπλοκή του διαβήτη η οποία εμφανίζεται όταν υγρό συσσωρεύεται στις στιβάδες του αμφιβληστροειδή χιτώνα και συγκεκριμένα στην περιοχή της ωχράς κηλίδας. Αυτή η συλλογή υγρού συμβαίνει λόγω μιας τοπικής διαταραχής του τοιχώματος των αγγείων με αποτέλεσμα την αυξημένη διαπερατότητα τους. Αυτό, οδηγεί σε διαρροή πλάσματος το οποίο συσσωρεύεται στην ωχρά κηλίδα που βρίσκεται στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς.
Αίτια που προκαλούν το διαβητικό οίδημα ωχράς κηλίδας είναι η χρόνια Υπεργλυκαιμία η οποία βλάπτει τα αγγεία του αμφιβληστροειδούς, ο ανεξέλεγκτος διαβήτης και η συνύπαρξη του διαβήτη με την αρτηριακή υπέρταση και την υπερλιπιδαιμία.
Συμπτώματα
- Θολή ή παραμορφωμένη κεντρική όραση
- Διπλωπία
- Παραμόρφωση εικόνας
- Αλλοιώσεις των χρωμάτων
- Φωτοφοβία
- Αντικείμενα που μοιάζουν να αλλάζουν μέγεθος ή σχήμα.
- Σκοτεινές κηλίδες ή κενά στο οπτικό πεδίο.
Διάγνωση του διαβητικού οιδήματος ωχράς κηλίδας
Διαβητικοί ασθενείς με τα παραπάνω συμπτώματα θα πρέπει να επισκέπτονται τον Οφθαλμίατρο για εξειδικευμένες εξετάσεις που περιλαμβάνουν:
- Βυθοσκόπηση για έλεγχο του πίσω μέρος του ματιού.
- Οπτική Τομογραφία Συνοχής (OCT) για να ελεγχθεί εάν υπάρχει συσσώρευση υγρού.
Θεραπεία του διαβητικού οιδήματος ωχράς κηλίδας
Η συνεχής παρακολούθηση του ασθενούς από τον Οφθαλμίατρο είναι εξαιρετικά σημαντική για τη διαχείριση της νόσου. Με την κατάλληλη θεραπεία το οίδημα υποχωρεί, ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις ανθεκτικές σε κάθε μορφή θεραπείας.
Διάφορες θεραπευτικές, κατά περίπτωση, επιλογές είναι:
- Ενδοϋαλοειδικές ενέσεις (Aντι-VEGF) για να μειωθεί η διαρροή.
- Εφαρμογή Argon laser για να σφραγιστούν τα διαρρέοντα αγγεία με φωτοπηξία του αμφιβληστροειδή ώστε να αποτραπεί η είσοδος του υγρού στην ωχρά κηλίδα.
- Κορτικοστεροειδή ενδουαλοειδικά για να αντιμετωπιστεί το φλεγμονώδες οίδημα .
- Χειρουργική επέμβαση υαλοειδεκτομής (βιτρεκτομή) στην περίπτωση που επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη ή υαλοαμφιβληστροειδική έλξη συμβάλλουν στην πρόκληση οιδήματος.
